Το καλοκαίρι και οι προσδοκίες του

Το καλοκαίρι μοιάζει με τα Χριστούγεννα. Εναποθέτουμε σ’αυτό πολλές προσδοκίες και ελπίδες. Για αρκετούς είναι κάτι ιερό και πιστεύουν πως τα πάντα μπορεί να συμβούν στις διακοπές. Λες και είναι δυνατόν σε ένα τόσο μικρό χρονικό διάστημα να καλύψουμε τα κενά και τις ελλείψεις ενός ολόκληρου χρόνου.

Φτιάχνουμε στο μυαλό μας το ιδανικό, το τέλειο σενάριο και εάν κάτι πάει στραβά, τότε αναρωτιόμαστε “τι συμβαίνει με μένα;”. Πόσες φορές έχετε απογοητευθεί, έχετε θυμώσει ή έχετε άγχος από το χάσμα μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας;

Είναι κοινός τόπος σε διάφορες κουλτούρες και θρησκείες η αντίληψη ότι οι αυξημένες προσδοκίες μόνο βάσανα δημιουργούν σε αυτούς που τις καλλιεργούν.  Το να μην περιμένουμε κάτι συγκεκριμένο από μια συνθήκη, καταλήγει να είναι σοφία. Δεν χωράει σε καμία λογική η προσδοκία οι ίδιοι άνθρωποι, με αποκρυσταλλωμένες συνήθειες και κυρίως συμπεριφορές να αναμένεται να αντιδράσουν διαφορετικά στα ερεθίσματα μόνο και μόνο επειδή ανεβαίνει η θερμοκρασία, είναι ξαπλωμένοι μπροστά στη θάλασσα και κάνουν ένα διάλειμμα από τη δουλειά τους. Μπορεί η διάθεσή μας να είναι διαφορετική αλλά οι συνήθειες και οι συμπεριφορές μας δεν αλλάζουν καθώς αυξομειώνεται το θερμόμετρο.

Έτσι λοιπόν, αυτό που στ’αλήθεια αλλάζει το καλοκαίρι και κατά την περίοδο των διακοπών είναι οι ρυθμοί και είναι αυτή η αλλαγή στους ρυθμούς που πρέπει να δούμε ως ευκαιρία για να επανασυνδεθούμε με τον εαυτό μας και τις ανάγκες μας και ταυτόχρονα να δούμε όλα αυτά που έχουμε καταφέρει τους προηγούμενους μήνες.

Αν είναι λοιπόν να έχουμε μια προσδοκία ας είναι αυτή: να μην περιμένουμε να μας συμβεί κάτι μυθιστορηματικό, κινηματογραφικό ή και οπερατικό αν μην τι άλλο για να μην καταλήξουμε να πρωταγωνιστούμε σε επιθεώρηση.

Ας έχουμε την προσδοκία το διαφορετικό να είναι η χρήση που θα κάνουμε στο χρόνο. Να προσπαθήσουμε να επικεντρωθούμε στην κάθε στιγμή και να περάσουμε κάποιες στιγμές ηρεμίας με τις σκέψεις μας. Κάποιοι, διαβάζοντας αυτές τις γραμμές, θα σκεφτούν ότι αυτά χρειάζονται εξάσκηση ή και καθοδήγηση. Ισχύει. Αλλά αυτό που χρειάζεται ο καθένας ας το αποφασίσει μετά τις διακοπές του γιατί και οι “μεγάλες αποφάσεις” είναι κι αυτές “μεγάλες προσδοκίες”.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο επιχειρώ στις 8/8/2018

Advertisements

Πώς να δέχεστε την κριτική

Πολλοί άνθρωποι γίνονται αμυντικοί ή θίγονται όταν αξιολογείται η δουλειά τους. Στις περισσότερες περιπτώσεις ο χώρος εργασίας δεν διαθέτει κουλτούρα ανατροφοδότησης (feedback) και οι εργαζόμενοι δεν εκπαιδεύονται να κάνουν ή να δεχτούν αξιολόγηση με εποικοδομητικό τρόπο. Εδώ, θα ασχοληθούμε με το πώς θα αποδεχτούμε μια αρνητική αξιολόγηση με τη βοήθεια των παρακάτω τρόπων.

  1. Δείτε το ως ευκαιρία. Κάποιες φορές και ιδιαίτερα όταν έχουμε κοπιάσει για το έργο μας είναι πιο δύσκολο να το δούμε αντικειμενικά. Αυτό σημαίνει πως μια άλλη οπτική ίσως μας βοηθήσει να διορθώσουμε ατέλειες που σίγουρα θα υπάρχουν, να πάρουμε νέες ιδέες και να ανακαλύψουμε ευκαιρίες. Μια αξιολόγηση μπορεί να βλάψει το εγώ μας, αλλά συχνά μας βοηθάει να γίνουμε καλύτεροι.
  2. Ακούστε. Ακούστε με προσοχή αυτό που σας λένε και αν χρειαστεί κάνετε ερωτήσεις ή επαναλάβετε αυτά που ακούσατε για να βεβαιωθείτε πως καταλάβατε πλήρως αυτά που έχουν ειπωθεί και δεν κάνετε δικές σας ερμηνείες.
  3. Πάρτε ως δεδομένο τις καλές προθέσεις εκείνου που σας αξιολογεί. Εκτός εάν υπάρχει απόδειξη για το αντίθετο, πιστέψτε πως η πρόθεση είναι να γίνετε καλύτεροι.
  4. Μην είστε αμυντικοί και μην δικαιολογήστε. Μπορείτε να πείτε τι μάθατε και πως θα δοκιμάσετε να το κάνετε διαφορετικά από εδώ και πέρα.
  5. Μην παίρνετε τα πράγματα προσωπικά. Να θυμάστε πως αξιολογείται η δουλειά σας και όχι εσείς ως άνθρωποι. Ποτέ μην παίρνετε τα αρνητικά σχόλια σχετικά με το έργο σας ως κριτική προς το πρόσωπό σας.
  6. Κάποιες φορές θέλουν απλώς να σας βοηθήσουν. Θυμηθείτε ότι όλα τα εποικοδομητικά σχόλια -συμπεριλαμβανομένων και των αρνητικών- είναι ένδειξη ενδιαφέροντος και πως οι άνθρωποι θέλουν να σας βοηθήσουν. Θα ήταν πολύ χειρότερο να βλέπουν πως κάνετε κακή δουλειά και να μη σας λένε τίποτα.
  7. Μην είστε πολύ αυστηροί με τον εαυτό σας. Όλοι όσοι δουλεύουμε κάνουμε λάθη και κάθε μέρα μαθαίνουμε. Δεν είναι κακό να κάνουμε λάθη, αλλά να επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη επειδή αρνούμαστε να ακούσουμε δεν μας προσφέρει απολύτως τίποτα.
  8. Ευχαριστήστε εκείνον που έδωσε χρόνο και ασχολήθηκε με τη δουλειά σας.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στις 4/7/2018 στο επιχειρώ